
લવાછા ખાતે બની રહેલા ભવ્ય પંચદેવ મંદિર ના ભૂમિ પૂજન અર્થે તેમજ જેમના મુખે અંગે કથા થવા જઈ રહી છે એ જગત ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય કોણ છે ? કેવું છે તેમનું વ્યક્તિત્વ આવો જાણીએ
જગદ્ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય (જન્મનામ: ગિરિધર મિશ્ર) એ આધુનિક કાળના સૌથી પ્રભાવશાળી હિન્દુ આચાર્યો, કથાકાર, સંસ્કૃત વિદ્વાન, પોલીઓલોજિસ્ટ અને ચિતેરાના સૌથી મોટા નિર્માતાઓમાંના એક છે. તેઓ જન્માંધ છે, છતાં ૨૨ ભાષાઓ જાણે છે, ૧૦૦થી વધુ પુસ્તકોની રચના કરી છે અને ચારેય પીઠોના શંકરાચાર્યો બનનારા એકમાત્ર વ્યક્તિ છે (૧૯૮૮થી ૧૯૯૬ સુધી).તેમનો જન્મ: ૧૪ જાન્યારી ૧૯૫૦, શ્રાવણ શુક્લ પૂર્ણિમા (મકરસંક્રાંતિના દિવસે), જૌનપુર જિલ્લા (ઉત્તર પ્રદેશ). માત્ર ૨ મહિનાની ઉંમરે ટ્રાકોમા રોગને કારણે સંપ૫ૂર્ણ દૃષ્ટિ ગુમાવી. ત્યારથી આજદિન સુધી બ્રેઇલ કે કોઈ સહાયક સાધન વગર જીવન જીવ્યું છે.

– ૧૯૭૧માં માત્ર ૨૧ વર્ષની ઉંમરે સંપૂર્ણાનંદ સંસ્કૃત યુનિવર્સિટીમાં વ્યાકરણની પરીક્ષામાં ગોલ્ડ મેડલ સાથે પ્રથમ રેન્ક મેળવ્યો.
– ૧૯૭૬માં માત્ર ૨૬ વર્ષે Ph.D. D. અને D.Litt. બંને ડિગ્રી એકસાથે મેળવી.
– સંસ્કૃતમાં ૯૪થી વધુ ગ્રંથોની રચના કરી છે, જેમાં “અષ્ટાધ્યાયી”ની પ્રથમ હિન્દી ટીકા પણ સામેલ છે. ૧૯૮૮માં કાશી વિદ્વત્ પરિષદે તેમને ચારેય પીઠો (થી શંકરાચાર્યનો દરજ્જો આપ્યો અને “જગદ્ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય” નામ આપ્યું. આ પહેલાં આવું કોઈને નહોતું મળ્યું.૧૯૮૭માં ચિત્રકૂટમાં “શ્રી તુલસી પીઠ સેવા ન્યાસ”ની સ્થાપના કરી. આજે અહીં:
– વિશ્વનું સૌથી મોટું તુલસીદાસ સંગ્રહાલય
– દિવ્યાંગો માટે યુનિવર્સિટી (જગદ્ગુરુ રામભદ્રાચાર્ય દિવ્યાંગ યુનિવર્સિટી – ભારતની પ્રથમ દિવ્યાંગ યુનિવર્સિટી)
– ૧૦૮ ફૂટ ઊંચી હનુમાનજીની મૂર્તિ પણ બની છે. ભારત સરકારે ૨૦૧૫માં દેશનો બીજો સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન પદ્મવિભૂષણ આપ્યો.
– સંપૂર્ણ રામચરિતમાનસ, ભગવદ્ગીતા, ૪૦થી વધુ ઉપનિષદ, ૧૬ મુખ્ય પુરાણો, વાલ્મીકિ રામાયણ, શિવ તાંડવ સ્તોત્ર વગેરે કંઠસ્થ છે. એક જ વાર સાંભળીને શ્લોક યાદ રાખી લે છે.
૨૨ ભાષાઓમાં કથા-વાર્તા કરી શકે છે સંસ્કૃત, હિન્દી, અવધી, મૈથિલી, મરાઠી, પંજાબી, ગુજરાતી, મગહી, ભોજપુરી વગેરે.
– ૧૯૮૩માં ચિત્રકૂટમાં ૨૧ દિવસ સુધી અખંડ રામાયણ પાઠ કર્યો.
– ૨૦૦૩માં ચિત્રકૂટમાં ૯ દિવસની કથામાં ૧૮ ભાષાઓમાં રામકથા કહી (વર્લ્ડ રેકોર્ડ).
– ૨૦૨૪માં અયોધ્યા રામ મંદિર પ્રાણ-પ્રતિષ્ઠામાં મુખ્ય યજમાન બન્યા. તેમની સ્થાપેલી દિવ્યાંગ યુનિવર્સિટીમાં હજારો દૃષ્ટિહીન, શ્રવણબાધિત અને શારીરિક રીતે અસમર્થ વિદ્યાર્થીઓ નિઃશુલ્ક શિક્ષણ લે છે.
તેઓ એક જ સમયે ગાઈ શકે, શ્લોક બોલી શકે અને બંને હાથે અલગ-અલગ તાલ બજાવી શકે છે – આ દ્રષ્ટિહીન હોવા છતાં!
આજે ૭૫ વર્ષની ઉંમરે પણ તેઓ દરરોજ ૧૪-૧૬ કલાક કાર્ય કરે છે, દેશ-વિદેશમાં કથા કરે છે અને દિવ્યાંગોની સેવામાં લાગેલા રહે છે. તેમનું જીવન એક જીવંત પુરાણ છે.




